dinsdag 30 januari 2018
Als er niemand thuis is
In mijn derde jaar van de kunstacademie kregen we een opdracht met als thema 'Vroeger'. Aan de hand van een tekening van mijn tien jaar jongere zusje, maakte ik dit boekje.
Behalve bij het thema 'Vroeger' past het ook erg goed bij het thema 'Nacht' !
zondag 14 januari 2018
Wat foto's van afgelopen tijd
Het werken aan mijn maquettes staat niet stil. Er wordt nog steeds gebouwd.
De nacht staat ook voor dingen die eigenlijk net niet mogen. Zoals grote graffiti-werken maken. Kan je lezen wat er staat? In dat geval is het géén goed werk, de kunst is juist dat alleen ingewijden het kunnen lezen.
Geheel volgens de laatste veiligheidsvoorschriften, hoewel het af en toe anders doet vermoeden.
Een sterk zeeverhaal heeft een stoer schip nodig. Of in dit geval: Een klein vissersbootje, genaamd Badkuip met Autoriemen.
Zomaar een schets. Het zouden twee oude vrienden kunnen zijn, die sinds jaar en dag elke donderdagavond naar de kroeg van Driehamer komen om een potje - wat is het eigenlijk voor een spel? - te spelen en het over de Grote Zaken van het leven te hebben. Ze kennen elkaar door en door, en toch blijft het spannend wat er dit potje weer gebeurt.
Ken je dat gevoel? Dat je als enige laat op de avond op een trein wacht, en het enigste gezelschap dat er is, een frisdrank-automaat en een kaartjesautomaat zijn? En dat er ook nog eens iets wordt omgeroepen als: "dames en heren, de trein van 11 uur 58 heeft een nog onbekende vertraging opgelopen." Het is donker, koud, en je vervloekt jezelf dat je niet bent gaan fietsen. Dàt gevoel wil ik vastleggen in het nachtelijke station van Driehamer.
De nacht staat ook voor dingen die eigenlijk net niet mogen. Zoals grote graffiti-werken maken. Kan je lezen wat er staat? In dat geval is het géén goed werk, de kunst is juist dat alleen ingewijden het kunnen lezen.
Geheel volgens de laatste veiligheidsvoorschriften, hoewel het af en toe anders doet vermoeden.
Een sterk zeeverhaal heeft een stoer schip nodig. Of in dit geval: Een klein vissersbootje, genaamd Badkuip met Autoriemen.
Zomaar een schets. Het zouden twee oude vrienden kunnen zijn, die sinds jaar en dag elke donderdagavond naar de kroeg van Driehamer komen om een potje - wat is het eigenlijk voor een spel? - te spelen en het over de Grote Zaken van het leven te hebben. Ze kennen elkaar door en door, en toch blijft het spannend wat er dit potje weer gebeurt.
Ken je dat gevoel? Dat je als enige laat op de avond op een trein wacht, en het enigste gezelschap dat er is, een frisdrank-automaat en een kaartjesautomaat zijn? En dat er ook nog eens iets wordt omgeroepen als: "dames en heren, de trein van 11 uur 58 heeft een nog onbekende vertraging opgelopen." Het is donker, koud, en je vervloekt jezelf dat je niet bent gaan fietsen. Dàt gevoel wil ik vastleggen in het nachtelijke station van Driehamer.
maandag 4 december 2017
Systeem in de chaos II
Wat is de beste volgorde voor alle ideeën die ik voor het boek heb? Gaan ze Übërhäüpt wel werken?
Het leuke van zo'n storyboard is dat het voor mijzelf al behoorlijk visueel wordt, en ik inspiratie krijg voor extra visuele toevoegingen en wijzigingen.
Voor de rest:
Het leuke van zo'n storyboard is dat het voor mijzelf al behoorlijk visueel wordt, en ik inspiratie krijg voor extra visuele toevoegingen en wijzigingen.
Voor de rest:
zaterdag 25 november 2017
Systeem in de chaos
Nu mijn nacht-stad al behoorlijk ver is, en ik behoorlijk wat ideeën heb verzameld, wordt het eens tijd om alles te gaan ordenen en over de daadwerkelijke inhoud van het boek na te gaan denken.
In kleine schetsen werk ik nu mijn ideeën uit, om daarmee de volgorde in het boek te kunnen bepalen.

Het boek begint qua inhoud een vaste vorm te krijgen: Dat is toch wel even spannend. Het is nu bepalen waar wat komt in het boek, en de maquette verder bouwen naar aanleiding daarvan.
En, omdat ik het maken van dingen toch niet laten kan, een frisdrankautomaat. Deze komt op het station van Driehamer te staan.
Ken je dat gevoel? Dat je de laatste trein terug naar huis wilt nemen en er wordt omgeroepen dat de trein een nog onbekende vertraging heeft en dat je vooral op omroepberichten moet letten?
Het is koud, donker, guur, ongezellig, leeg en het enige gezelschap die je om half 12 op het station hebt, is een gedeukte gevlekte frisdrankenautomaat.
Dat gevoel wil ik in beeld vangen, om een kijkje geven op de mindere momenten van de Nacht.
In kleine schetsen werk ik nu mijn ideeën uit, om daarmee de volgorde in het boek te kunnen bepalen.

Het boek begint qua inhoud een vaste vorm te krijgen: Dat is toch wel even spannend. Het is nu bepalen waar wat komt in het boek, en de maquette verder bouwen naar aanleiding daarvan.
En, omdat ik het maken van dingen toch niet laten kan, een frisdrankautomaat. Deze komt op het station van Driehamer te staan.
Ken je dat gevoel? Dat je de laatste trein terug naar huis wilt nemen en er wordt omgeroepen dat de trein een nog onbekende vertraging heeft en dat je vooral op omroepberichten moet letten?
Het is koud, donker, guur, ongezellig, leeg en het enige gezelschap die je om half 12 op het station hebt, is een gedeukte gevlekte frisdrankenautomaat.
Dat gevoel wil ik in beeld vangen, om een kijkje geven op de mindere momenten van de Nacht.
woensdag 8 november 2017
De mens creëerde lampen..
..en bracht daarmee licht in de nacht. Gisteren heb ik in mijn atelier wat foto's gemaakt. Het begint er zowaar op te lijken!
Ik heb het idee dat mensen in de nacht (of, laten we grofweg zeggen tussen 7 's avonds en 7 's ochtends) meer zichzelf zijn dan overdag. In deze uren zitten we veel minder vast aan werktijden en verplichtingen.
De nacht laat iets heel menselijks zien. De nacht is duister? Dan doen we daar toch wat aan! Kaarsen, lampen, vuur. Hoezo duister?
Daarnaast is voor sommige activiteiten niet zo veel licht nodig om je toch 'licht' te voelen. Een nachtspel met vrienden, stiekem dingen doen die eigenlijk niet mogen, samen zijn met personen om wie je geeft.
Welkom in de Nacht.
Ik heb het idee dat mensen in de nacht (of, laten we grofweg zeggen tussen 7 's avonds en 7 's ochtends) meer zichzelf zijn dan overdag. In deze uren zitten we veel minder vast aan werktijden en verplichtingen.
De nacht laat iets heel menselijks zien. De nacht is duister? Dan doen we daar toch wat aan! Kaarsen, lampen, vuur. Hoezo duister?
Daarnaast is voor sommige activiteiten niet zo veel licht nodig om je toch 'licht' te voelen. Een nachtspel met vrienden, stiekem dingen doen die eigenlijk niet mogen, samen zijn met personen om wie je geeft.
Welkom in de Nacht.
Abonneren op:
Posts (Atom)



































